nieuws

Cement gemaakt van restproduct staalfabrieken

R&D

Bij de productie van staal ontstaat jaarlijkse wereldwijd ruim honderd miljoen ton staalslak. Dit restproduct blijft grotendeels ongebruikt. Jos Brouwers, TU/e-hoogleraar bouwmaterialen gaat in samenwerking met industriële partners onderzoeken of het mogelijk is er cement van te maken. Lukt dit, dan kan dat jaarlijks tientallen miljoenen ton aan CO2-emissies besparen.

Cement gemaakt van restproduct staalfabrieken
(foto: Heidelberg Cement)

Staalslak ontstaat bij de omzetting van ruwijzer naar staal. Jaarlijks blijft er zo’n 125 miljoen ton van over. Dat wordt grotendeels gestort, en slechts een klein deel vindt toepassing, in ophogingen. De mineralogische samenstelling lijkt echter sterk op die van cement. Er zitten dezelfde componenten in, zij het in een andere verhouding. Van de cementindustrie is bekend dat ze bijzonder veel CO2 uitstoten: vijf procent van de totale wereldwijde uitstoot. Een cementvervanger zonder extra CO2-emissies is dus meer dan welkom.

Methodiek
Jos Brouwers gaat samen met een team van onderzoekers met de nieuwste methoden de natuurkundige en chemische eigenschappen van de staalslak in beeld brengen. Ze zullen daarbij in detail bekijken wat verschillende toevoegingen voor cementachtige kwaliteiten opleveren. Verder gaan zij met deze kennis en hun rekenmodellen verschillende nieuwe soorten cement en beton ontwerpen, en vervolgens beproeven. Brouwers: ‘Belangrijk is dat je kunt sleutelen aan de samenstelling van het staalslak door de staalproductieprocessen bij te stellen. Je kunt de staalkwaliteit gelijk houden en er toch voor zorgen dat de eigenschappen van het staalslak gunstiger zijn.’

Gangbare toepassingen
Brouwers heeft goede hoop dat het lukt om van staalslak een cement te maken dat het ‘normale cement’ kan vervangen. Er zal vermoedelijk ongeveer twee keer zoveel van nodig zijn voor hetzelfde resultaat, maar daarmee is het nieuwe cement nog steeds geschikt voor veel gangbare toepassingen. ‘Staalbedrijven moeten nu betalen om van hun slak af te komen; het heeft een negatieve waarde. Als wij slagen, of zelfs maar gedeeltelijk, dan kan dat alleen al in Nederland tientallen miljoenen euro’s opleveren’, aldus Brouwers.

Onderzoeksbudget
Brouwers’ groep ontvangt van technologiestichting STW 750.000 euro om dit te onderzoeken, uit het financieringsprogramma High Tech Materialen. Door de additionele cashbijdragen van de industriële partners, waaronder Tata Steel (Hoogovens), Heidelberg Cement (ENCI) en Inashco, is het totale onderzoeksbudget meer dan een miljoen euro. Het project heet ‘High-end application of converter steel slag in sustainable building materials’ en zal vier jaar duren.

Bron: TU/e

Reageer op dit artikel